Tofie Ceremony – Mary speaks

Herinneringen aan Tofie

Afgelopen week moest ik aan een aantal mensen doorgeven dat ik niet op bepaalde afspraken kon komen in verband met de ziekte en later het overlijden van Tofie.

Opvallend was dat ik tegen iedereen zei dat mijn PEETMOEDER was overleden. Anders heb ik het altijd over de moeder van Marjanneke of over mijn tante. Nu was het mijn PEETMOEDER.

Gisterochtend heb ik wandelend door het bos met Leon en de honden me voorbereid op deze dag. Wat wilde ik zeggen? In welke herinneringen wilde ik jullie laten delen?

Er kwamen drie anekdotes bij me boven borrelen. Twee situaties die aangeven hoe diep mijn verbondenheid vanaf mijn geboorte met Toof is geweest en eentje, die ik niet zelf heb meegemaakt, maar die ik heel erg herken.

Verbondenheid

Mijn moeder en Tofie hebben me vaak verteld, dat ik als ukkie van 2 jaar pertinent weigerde te eten als Toof nog niet thuis was van haar werk. Dit leidde vaak tot woede en machteloosheid bij mijn moeder. Want wat ze ook tegen me zei, ik wilde gewoon wachten met eten tot Toof thuiskwam!

Wat ik me nog goed herinner is dat ik vaker bij haar in bed mocht slapen. Lekker veilig tegen haar aangekropen.

Toen ze zwanger was van Janneke, mocht ik mijn handen op haar buik leggen als Marjanneke schopte.

Toos beviel in een vroedvrouwenkliniek op de La Reyweg in Den Haag.

Direct nadat ze bevallen was, mocht ik met mijn moeder mee naar Tofie. Maar…. ik mocht van een hele strenge zuster niet op zaal.

Tofie helemaal in tranen, en ze zei maar steeds “Ik wil Mary bij me hebben.” !

Ik stond in de deuropening ook te huilen.

Er kwam op een gegeven moment een andere zuster, in mijn herinnering was ze heel groot! Die pakte me op, drukte me tegen haar boezem en bracht me naar Tofie , en zei fluisterend tegen Tofie, dat ze maar een beetje moest verstoppen onder de dekens, en dat ze me na een tijdje weer kwam halen.

Wat waren we gelukkig samen!! Ondanks dat ik heel klein was, ben ik die situatie nooit vergeten!

De tweede anekdote geeft aan, wat een baken van veiligheid Tofie voor me was.

Toen ik ongeveer 14 jaar was, voelde ik me niet echt gelukkig in mijn ouderlijk huis.

Op een gegeven moment heb ik mijn fiets gepakt en ben helemaal naar Amsterdam gefietst.

Naar mijn basis, naar Tofie wilde ik.

Van de tocht erheen kan ik me niet veel herinneren, wat ik me wel kan herinneren dat Toof me met open armen ontving, gelijk eten en drinken voor me ging maken, en me zoveel geborgenheid gaf, dat ik al snel doodmoe in een bed kon rollen. Ze heeft mijn moeder gebeld dat ik veilig was, en dat was voldoende voor haar. Geen verwijten! Ze eiste geen verklaringen, ze gaf me haar armen om uit te huilen en eten en drinken en een warm bed.

De laatste anekdote geeft aan, dat Toof altijd heel veel lol had. Samen met mijn moeder en vader en ons heeft ze heel wat af gelachen.

Opvallend is dat ik haar gevoel voor humor zelf ook herken. En ik zie datzelfde gevoel voor humor ook terug bij Marjan . Ook Marjanneke en ik kunnen zo lachen dat de tranen over onze wangen rollen.

Mijn moeder en Toof hebben me het volgende verhaal vele malen verteld, waardoor het zo is gaan leven voor me, dat het lijkt of ik er zelf bij ben geweest .

Tijdens het vertellen rolden nog steeds de tranen van plezier over hun wangen .

Op een dag in de winter had het heel hard gesneeuwd. Toof en mijn moeder gingen naar buiten om sneeuwballen te gooien.

Ze hadden dolle pret. Mijn vader zat boven te studeren.

Omdat ze dolle pret hadden, gingen ze ook mijn vader pesten, door telkens sneeuwballen tegen het raam van zijn studeerkamer te gooien. Mijn vader werd het helemaal zat, en rende naar beneden.

Op het moment dat hij de deur opendeed, gooide Tofie net een grote sneeuwbal die midden tegen zijn gezicht en zijn bril kwam. Zijn (ziekenfondsbrilletje ) stond gelijk scheef op zijn neus. Toof en mijn moeder lagen te plassen van plezier!!!

Mijn vader was woest! Hij zag de lol er totaal niet van in! Maar hoe bozer hij werd, hoe harder ze moesten lachen!!

Drie situaties die ik heb gekozen uit duizenden herinneringen!

Mary Bronkhorst

Continue to Tofie Ceremony – Pictures