Arambol

4 t/m 14 januari

Waar

Arambol, waar is dat dan? Een van de meest noordelijke dorpjes gelegen in de relatief welvarende en meest touristische provincie genaamd Goa.

Verbeelding

Ogen dicht (niet nu… zo meteen … Mooie blauwe zee, lekker briesje, beach shacks, heel veel beach shacks, palmbomen (en ja daar vallen ook echt kokosnoten uit, 1 keer angstvallig dichtbij) kleine rotsen, grote rotsen, zelfs een partij klauwachtige rotsen die proberen de ondergang van de zon telkens proberen te bespoedigen, wat hen ook lukt, want elke keer als Mei en ik romantisch aan de cocktail willen beginnen is die gloeiende zak weg.

Maar wat die lichtbol wegneemt, geeft Arambol weer terug in de vorm van sprookjesachtige kerstverlichting (echte kerstverlichting en zelfs kerststalletjes, want Goa is nogal Christelijk) van alle restaurantjes, beach shacks, barretjes, muziektentjes, etc. Zo mooi

Het krioelt er van de raven, musjes, havikken, vliegende vissen, kikkers, krabbetjes, mannetjes- en vrouwtjes-koeien (kunnen soms best hitsig worden, geen Pamplona, maar t scheelt soms niet veel), vliegen, kakkerlakken, gelukkig weinig muggen. Ontbijten met zicht op dartelende dolfijnen is bijna gewoon hier. (behalve voor Mei)

Wat loopt er rond

Touristen, ja het valt niet te ontkennen, dit oord teert op touristen, eerder backpackers, anders dan het charter publiek wat gelukkig een stuk zuidelijker blijft. Overgrote merendendeel is Israeli, vers uit het leger, 3 jaar gebrainwashed en klaar om daar helemaal mee af te rekenen. Het leven hier heeft heel handig ingespeeld op het Hebreeuws. Overal hebreeuwse uithangborden, affiches, gerechten, etc. Ik typ nu op een toetsenbord waar een Indier in z’n vrije tijd handig op elke toetsje hebreeuwse lettertjes heeft zitten plakken. Arambol was de laatste plek waar ik had verwacht een lekkere shakshuka (uien- paprika-tomaten prutje met 2 spiegeleieren erbovenop, vergezeld van wat humus, salade en garlic na’an) tot me te nemen. Die Israeli’s zijn zo verkeerd nog niet. Mijn hebreeuws begint weer aardig op peil te komen, erg leuk, maar ook erg bevreemdend omdat ik had verwacht handig te worden met Hindi.

Mei wordt trouwens ook handig in het Hebreeuws… we hadden laatst ruzie in bed in ons bamboe hutje en plots mompelt ze zain be ain! Nou ja! Dat betekent in het hebreeuws letterlijk piemel in je oog, maar figuurlijk zoiets als fuck off. Grrrrrrrmbl.

Afgezien van de Israeli’s verder natuurlijk een flinke portie spiri-gasten, zweefteven, Yoga-jutten & Tai Chi-jullen, ga zo maar door. Vooral erg kleurrijk, vandaag zag ik bijvoorbeeld iemand met een Landjuweel-2006-Ruigoord hesje. Ik denk hey! Dat is bekend, hij heette Theo en had zich de afgelopen 13 jaar gespecialiseerd in het in kaart brengen van primitieve rotstekeningen. Nou ja… dat soort lui dus.

Eergisteren met Mei naar een afgelegen meertje gewandeld. Hond lokte ons mee, een soort Lassie maar dan Indiaas. Heel gek, we bleven hem volgen, hij bleef ons leiden door een dichtbegroeid doolhof. Werkelijk magisch. We belanden na 10 minuten in een riviertje waar een stukje stroomafwaarts een bekoorlijke blootgetiette Argentijnse haar lijf stond in te smeren met gele modder. Halfuur later zaten we ook onder de modder. Als gele inboorlingen besloten we de rivier omhoog te volgen tot we na een halfuur strompelen bij de Banyan tree terecht kwamen. doorgedraaide Nederlander, wandelende documentaire. Vredespijp. Aardige Israeli, 3 uur lang lullen.

Maar laten we vooral de Indiers niet vergeten…
Friend you want Taxi?
Take, take! I make good price!
Ananas, Coco, Juices!
Yes? You like?
How are you doing my friend? Geef antwoord op die vraag en je bent vaak de pineut want dan beseffen ze zich dat je beleefd bent en vervolgens worden de verkooppogingen fftjes een graad erger..
Taxi? duh… al zit je op een ronkende scooter…

Vandaag ik op t strand kettinkjes kijken van de om de 5 minuten passerende kralenkettingverkoopjongetjes. 3 interessante kettingen in mijn hand.
Yes. You like, I give you good price
Ok, how much?
How much you like to pay?
No, no. What’s your price?
350 rupi’s for each necklace, is good price
What? <met ogen rollen> Too expensive!
For you only 1200 rupi (= 20 euro)
(proest… 3 x 350 = ?) Way too much!
Ok ok you tell me fair price
200 rupi (= 3 euro eigenlijk veels te veel)
Joke? glimlach weg, strak hoofd
No joke… I saw them much cheaper at the market
My father make necklace from coconut himself, 15 days work,1 necklace
<right> 300 rupi
You give me best price!
300 rupi
I make no money today, please buy <vul in> and be my first lakshmi het geld van de eerste verkoop op een dag zien ze als zegening…
Ok ok… 400 rupi my last price.
I have to pay police 200 rupi baksjeesj afkoopsom I make no profit!
<ik geef z’n kettingen terug> Ok never mind…
<Hij stopt de kettingen weer in m’n hand en gooit er nog een paar bij> 900 rupi my friend
<ik geef z’n kettingen terug> No too expensive!
Na veel drama heb ik ze voor 400 meegekregen, seconde later zat z’n vriend-kralenkettingverkoper voor m’n neus en begon het spel opnieuw. Mei heeft woedend doch beheerst ingegrepen (stoere Mei!).

En zo gaat dit de hele fucking dag door. Mensen worden vermoedelijk mesjogge van dit eindeloze sjaggeren. India sjaggert mijn zakken leeg… Maar afgezien van bovenstaande zijn ze ook helemaal tegek. Vriendelijk, nieuwsgierig, lachlustig en vaak heel erg lief. Heb ook al een paar Indiase vrienden gemaakt, we omhelzen elkaar zelfs als we elkaar op straat tegenkomen, echt enthousiaste lui. Ze nemen zo maar een half uur de tijd om je te vertellen over Brahma, Vishnu, Ganesh en ga zo maar door. Maar ook gewoon over hun familie in verre provincies.

Geluid

Geluid overal geluid, iedereen claxoneert om een kruising te begroeten, vrachtwagens en bussen claxoneren naar elkaar als zijnde sjansen, scooters miepen als ze inhalen, fietsers rinkelen hun bel sowieso continu. En Indiaase kooplui laten zich ook niet onbetuigd.

Al in al

We zijn poepbruin, dikbuikig en breedgrijnzend. Goa en met name dan Arambol is kickass ontspannen. Mei heeft waarachtig weer de rust gevonden om een boek te lezen, om op een plek te blijven zonder per se iets te hoeven doen (een ritje op de scooter naar Panajim en Calangute om te beseffen dat het paradijs zich onder je achterwerk bevindt) en ik ben allerlei nerveuze tics kwijt. Ben weer begonnen met tekenen, schrijven, mondharpen… ik zie de wereld langzaam weer als speelplaats.

Volgende bestemming

Hampi of Humpi zoals ze het hier noemen.

Meer lezen?

Goa
Arambol
Anjuna
Panaji